Tekst'ar'o de Esperant'o

Unu tekst'o el kolekt'o de Esperant'a'j tekst'o'j

Proverb'ar'o Esperant'a

Laŭ la verk'o Frazeologi'o rus'a-pol'a-franc'a-german'a

La baz'a'n tekst'o'n origin'e en'komput'il'ig'is Karl Pov

Korekt'is ĝi'n Harri Laine.

Mi ĉerp'is la baz'a'n tekst'o'n el http://www.helsink'i.fi/~jslindst/proverb'ar'o.html, sed redukt'is ĝi'n al tiu'j part'o'j, kiu'j aper'is en la origin'a el'don'o. La tekst'o'n en'ret'ig'is Jouko Lindstedt.

Proksim'um'a verk'o'jar'o: 1910

Kre'is la Esperant'a'n tekst'o'n: Zamenhof

Antaŭ'parol'o

En la jar'o 1905 mi'a kar'memor'a patr'o komenc'is la publik'ig'ad'o'n de kvar'lingv'a frazeologi'o-proverb'ar'o, super kiu li labor'is kun am'o en la daŭr'o de long'a temp'o. Ĉar li esprim'is la dezir'o'n, ke li'a verk'o, krom la part'o'j rus'a, pol'a, franc'a kaj german'a, en'hav'u ankaŭ part'o'n Esperant'a'n, tial mi pren'is sur mi'n pret'ig'i tiu'n ĉi part'o'n, kiu est'is el'don'ot'a post'e kun'e kun la part'o'j en la ali'a'j kvar lingv'o'j kaj provizor'e komenc'is el'ir'ad'i per apart'a'j kajer'o'j (paralel'e al la kajer'o'j kvar'lingv'a'j) sub la titol'o “Proverb'ar'o Esperant'a”.

Bedaŭr'ind'e mi'a patr'o mort'is, kiam nur du'on'o de li'a verk'o est'is el'don'it'a (la el'ir'int'a'j kajer'o'j est'as ricev'ebl'a'j ĉe la firm'o Möller kaj Borel en Berlino). La manuskript'o de li'a tut'a verk'o est'as fin'it'a, sed el'don'i ĉiu'j'n kvin part'o'j'n de la verk'o en la nun'a temp'o est'as mal'facil'e; tial mi decid'is el'don'i almenaŭ apart'e la part'o'n Esperant'a'n.

Pret'ig'it'a kiel part'o de verk'o kvin'lingv'a, la “Proverb'ar'o Esperant'a” est'as aranĝ'it'a laŭ la alfabet'a ord'o de tiu part'o, kiu en la dir'it'a verk'o est'as pren'it'a kiel baz'o (la part'o rus'a). Sed por ke oni pov'u facil'e trov'i la proverb'o'j'n, trakt'ant'a'j'n pri ĉia dezir'at'a tem'o, la laŭ'en'hav'e divid'it'a'j grup'o'j da proverb'o'j est'as numer'it'a'j, kaj en la fin'o de la verk'o est'as pres'it'a alfabet'a registr'o de tem'o'j, kun montr'o de la numer'o'j, sub kiu'j oni pov'as trov'i ĉiu'n apart'a'n tem'o'n.

L.L. ZAMENHOF.

Proverb'ar'o Esperant'a

Pek'o kaj erar'o est'as ec'o'j de l’ hom'ar'o.

Nur tiu ne erar'as, kiu neniam i'o'n far'as.

Kiu ĉe l’ voj'o konstru'as, tiu'n ĉiu instru'as.

Ankoraŭ neni'u plaĉ'is al ĉiu.

Fin'o bon'a – ĉio bon'a; fin'iĝ'is mal'bon'a – des pli bon'e.